تبلیغات
وبلاگ پـرواز - MD یا بویینگ MD ؟؟؟؟؟
جمعه 16 مهر 1389

MD یا بویینگ MD ؟؟؟؟؟

   نوشته شده توسط: فرهاد افضلی    نوع مطلب :مقالات ،



داگلاس و مک دانل هر دو استکاتلندی تبار بوده و از دانشگاه ماساچوست فارغ التحصیل شده بودند، آنان مدتی از زندگی شغلی خود را به عنوان سرپرست مهندسی در شرکت هواپیماسازی Glenn L.Martin سپری کردند.

داگلاس در 22 جولای 1920 شرکت خود را راه اندازی نمود و در شهر سانتامونیکای کالیفرنیا نخستین هواپیمای مسافربری و هواپیمای جنگی سبک خود را طراحی کرد و به مرحله ساخت رساند.

مک دانل نیز در 6 جولای 1939 شرکت خود را در ایالت میسوری راه اندازی و اقدام به ساخت نخستین جت جنگی نمود.

در اوایل سال 1966 شرکت هواپیماسازی داگلاس یکی از شرکت های هواپیماسازی در کالیفرنیا به شمار می آمد که سفارشات زیادی جهت ساخت قبول کرده بود و همزمان شرکت مک دانل نیز میرفت تا به یک غول تولید کننده در این صنعت تبدیل شود، تا اینکه هزینه های راه اندازی و تولید هواپیماهای مدل DC-8 و DC-9 منجر به کاهش منابع مالی شرکت داگلاس گردید.

هنگامی که در دسامبر سال 1966 مدیران شرکت داگلاس اقدام به مزایده برای این شرکت کردند مک دانل دربهترین وضعیت این پیشنهاد را برنده شد.

ادغام این دو شرکت در 28 آوریل 1967 رسمیت یافت و جیمز اسمیت مک دانل به مدیریت عامل شرکت منصوب گردید.

در 29 آگوست 1970 هواپیمای DC10 از سری آخرین هواپیماهای مسافری شرکت داگلاس نخستین پرواز خود را به انجام رساند و در 18 اکتبر 1979 نیز این شرکت موفق شد DC-9 ملقب به سوپر 80 را با طراحی و ساخت بال ها، موتورها و بدنه ای جدید نسبت به خانواده DC-9 به پرواز در آورد.

پس از مدتی تکامل یافته DC-9 تحت نام MD-80 تولید شد که جدیدترین عضو خانواده جت های دوموتوره بود. تولید انواع جت های MD-80 سنگ بنایی برای ساخت سری جدید هواپیماهای پیشرفته MD-90 به شمار می آمد.

به علت رشد روز افزون درخواست سفر با هواپیما، نیاز به هواپیماهای مسافربری هر روز بیشتر احساس میشد، از طرفی رشد سریع شرکت های هواپیماسازی اروپا، فشار زیادی به کارخانجات هواپیماسازی آمریکا وارد می ساخت.

دراوایل دهه 1990 کارخانجات هواپیماسازی آمریکا به منظور توسعه بازار و حفظ رهبری جهانی خود در صنعت هواپیمایی، مصمم به ادغام برخی شرکت ها و کارخانجات این صنعت شدند.




اقدامات اجرایی این تصمیم در اول آگوست 1997 به صورت نهایی در آمد و با ادغام شرکت های سود آور North American و McDonnell Douglas و Boeing، عظیم ترین شرکت صنعت هواپیمایی توانست جایگاه رهبری جهانی خود را تحکیم بخشد.

این ادغام در حالی صورت گرفت که در بازار بورس ارزش هر سهم از سهام شرکت مک دانل داگلاس برابر با 3/1 سهم از سهام شرکت Boeing بود و لازم به توضیح است مدیر عامل مک دانل داگلاس نیز به عنوان مدیر عامل جدید بویینگ انتخاب گردید.

شرکت مک دانل داگلاس در زمان ادغام با بویینگ در نوع هواپیمای باریک پیکر کوتاه برد، دارای یک پروژه کامل طراحی و آزمایش شده در سال 1994 تحت عنوان MD-95 و یک هواپیمای میان برد در خط تولید به نام MD-90 بود که از اوایل 1995 در مرحله تحویل به خریداران قرار داشت.

مدیران بویینگ بر این باور بودند که با توجه به ادغام صورت گرفته و هزینه بسیار کلان خرید سهام مک دانل داگلاس که از طرف بویینگ پرداخت شده الزاماً میباید تغییر نام طرح اجرایی MD-95و هواپیمای در حال تولید MD-90 صورت بگیرد و بدین خاطر علیرغم وجود تقاضای فراوان برای خرید هواپیمای MD-95 و MD-90این تصمیم اتخاذ گردید که هواپیما MD-95 از این پس به نام بوئینگ 717 تولید و روانه بازار شود.

با گذشت کمتر از دو سال از زمان ادغام در اول سپتامبر سال 1999، هواپیمای MD-95 در حالی به خریداران تحویل داده میشد که نام بویینگ 717 را با خود یدک می کشید.

مطالعه و بررسی مدیران ارشد بویینگ در خصوص ادامه ساخت MD-90 و یا توقف تولید آن، بیشتر متوجه توقف تولید بود، زیرا طراحان قبلی خانواده MD آخرین حلقه از زنجیره طراحی شده از خانواده MD را MD-90 قرار داده بودند، در حالی که طراحان بوئینگ 737 یک زنجیره طولانی و دامنه دار برای ساخت مدل های جدید طراحی کرده بودند.

لذا توقف تولید در سال 2000 صورت گرفت. در حالی که 70 درصد تولیدات MD-90 در بوئینگ جدید(بعد ازادغام) انجام پذیرفته است.

اولین پرواز MD-90 در بیست و دوم فوریه 1993 صورت گرفت و پس از دریافت گواهینامه هواپیمایی کشوری آمریکا (FAA) دراواخر سال 1994، اولین نمونه ساخته شده تحویل خطوط هوایی دلتا شد.

این هواپیما در فوریه 1995 برای ارائه خدمات به مشتریان به پرواز در آمد و رسماً در آوریل 1995 وارد عرصه حمل و نقل هوایی گردید.

این هواپیما دارای گنجایش 172 صندلی جهت مسافرین و محفظه بار به گنجایش 37 متر مربع و ظرفیت حدود چهار تن بار است و با حداکثر بار مجاز و مسافر و سوخت در کلیه شرایط آب و هوایی دنیا قابلیت نشستن و برخاستن دارد.

این هواپیما در هنگام برخاستن از نیروی جلوبرنده موتورهای V-2525 یا V-2528 ( با قدرتی معادل 25000 تا 28000پوند) بهره میگیرد( از خانواده موتورهایی که در خانواده ایرباس 320 به کار رفته است) و با شرایط Hot & HIGH جغرافیایی کشورهای جهان تطابق دارد.

علاوه بر این ، پس از بررسی مشخص گردید این هواپیما تا تاریخ انتشار گزارش سال 2004 هیچ سانحه هوایی نداشته است.

از سری هواپیماهای MD-90 هم اکنون 118 فروند در خطوط هوایی دلتا ایرلاین،آمریکن ایر لاین، چاینا ایرلاین، ژاپن ایرلاین، اسکاندیناوین ایرلاین، سعودی ایرلاین، چاینا نورترن ایرلاین، AIR ARABIA،AMC AVATION، پاسفیک ایرلاینز و UNI AIR به حمل و نقل مسافرین در اقصی نقاط جهان مشغولند.





شرکت International Aero Engines )I.A.E) سازنده موتور هواپیمای MD90 یک شرکت چند ملیتی است که از چهار شرکت بزرگ موتورسازی هواپیما شامل شرکت آمریکایی Patt & Whitney(5/32درصد سهام)، شرکت انگلیسی Rolly Royce(5/32 درصد سهام)، شرکت ژاپنی Japanese Aero engines (5/19 درصد سهام) و شرکت آلمانی MTU Aero engines (5/11 درصد سهام) تشکیل شده است.

شرکت IAE در سال 1983 قراردادی مبنی بر ساخت موتورهای خانواده V2500 با نیروی جلوبرنده 22000 تا 33000 پوند (برای هواپیماهای دارای 120 تا 200 صندلی) را مورد موافقت قرار داد. در سال 1989 اولین موتور از سری V2500 توسط شرکت IAE ساخته شد و سفارش هایی در حدود 25 میلیارد دلار جهت ساخت این نوع موتور توسط شرکت IAE دریافت گردید.

بیش از 71 درصد از موتورهای نصب شده روی هواپیماهای ایرباس A-319 ، A-320، A-321 و همچنین 100 درصد موتورهای نصب شده بر روی MD-90 از نوع موتور V2500 است.

ساعت پرواز با این موتورها تا پایان سال 2003 بالغ بر 25 میلیون ساعت بوده است.

موتورهای V2500 در سه سریال نزدیک به هم و با قابلیت تغییر به یکدیگر تولید شده است.

حدود 80 شرکت هوایی از 35 شرکت دنیا مصرف کننده این نوع موتور بوده و سفارش این موتورها ادامه دارد.

موتورهای V2500 به خاطر انتشار صدای کمتر در stage چهار(STAGE چهار بیانگر مقدار صدای موتوری است که در مطلوب ترین محدوده استاندارد جهانی برای نشست و برخاست در فرودگاه ها مورد پذیرش سازمان های هواپیمایی کشورها قرار گرفته و معروف به Low Level Noise می باشد) طبقه بندی EPND db میباشد که Noise موتور MD-90 ، 2/4EPNdb است، یعنی صدای موتور MD-90 ، 58 درصد از استاندارد مطلوب تر است.

توجه به آلودگی زیست محیطی که توسط گازهای خروجی موتور هواپیما ایجاد می شود از جمله عواملی است که مورد نظر کلیه فرودگاههای جهان بر اساس مقررات سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری (ICAO) می باشد.

از این رو شرکت IAE با طراحی که روی موتورهای V2500 انجام داد موفق شد آن را به سطح Low Specific Consumption(حداقل مصرف سوخت) ارتقا دهد.

بر اساس اطلاعات منتشره، انتشار گازهای CO(منواکسید کربن)، NOx و UHC(گازهای سمی) در هواپیماهایی که مجهز به این موتور هستند در پایین ترین حد قرار دارد (NOX 2/22 درصد پایین تر از حد مجاز، CO 6/77 درصد پایین تر از حد مجاز، UHC9/97 درصد پایین تر از حد مجاز) که در نتیجه میتوان از محصولات این شرکت هواپیماسازی بعنوان محصولات با کیفیت بالا یاد نمود.


MD-83 را بهتر بشناسیم

هواپیمای مدل MD-83 یكی از مدل های سری خانواده MD-80 است. بطور كلی سری MD-80 شامل مدل های MD-81 ، MD-82 ، MD-83 ، MD-87 و MD-88 است، كه مجموعه ای از جت های مقرون به صرفه با مصرف سوخت كم و بی صدا می باشند. این هواپیما اولین بار در آگوست سال 1980 از طرف سازمان هواپیمایی فدرال در ایالات متحده تائید شد و از اكتبر همان سال به سرویس خطوط هوایی وارد شد.

تولید این هواپیما ها در كارخانه ی هواپیما سازی LongBeachCA انجام می گرفت و این كار تا سال 1999 به مدت 2 دهه ادامه داشت. سایت LongBeachCA یكی از زیر مجموعه های كمپانی بوئینگ است كه در سال 1941 توسط كمپانی داگلاس افتتاح شد و به دنبال ادغام بوئینگ و مك دانل داگلاس در سال 1997 این سایت رسما ً قسمتی از كمپانی بوئینگ شد. هواپیمای MD-83 به دو موتور قدرتمند توربوفن JT8D-912 Pratt & Whitney مجهز است و دارای طراحی فوق العاده آیرودینامیكی می باشد. از طرفی قابلیت پروازهای طولانی (تا 2880 كیلومتر) را دارد.

آسایش در آسمان

هواپیما ی MD بسیار كم هزینه و اقتصادی است. از این رو گزینه ای بسیار مناسب در صنعت هواپیمایی به شمار می رود. MD طلایه دار فصل هواپیماهای راحت و مدرن و ایمن در سرویس های مسافربری است. در حال حاضر MD-83 در بسیاری از خطوط هوایی داخل آمریكا و خطوط هوایی ملی و خصوصی دیگر كشورها بطور گسترده استفاده می شود.

• آسیا: عربستان سعودی – مصر – نپال – اندونزی – فیلیپین – تایوان – كره – چین – كشورهای خاور دور
• اروپا: سوئیس – اطریش – ایتالیا – تركیه
• امریكا: آلاسكا – مكزیك – امریكا - كانادا

به تازگی نیز سفارس های ساخت بسیاری برای این مدل هواپیما به كمپانی بوئینگ داده شده است. علاوه بر این از آنجائیكه MD-83 امتحان خود را به خوبی پشت سر گذاشته است، بسیاری از خطوط هوایی ِ تازه تاسیس و چارتر ها مشتاقانه درصدد بهره مندی از این مدل می باشند. بعد از امریكا كه سازنده ی این خانواده هواپیماست، اطریش و سوئیس اولین كشورهای اروپایی بودند كه MD-83 را در ناوگان هوایی خود گنجاندند. امروزه امریكا با بیشترین تعداد مدل هواپیماهای MD-80 (275 فروند) در ردیف اول و جمهوری خلق چین با 35 فروند در ردیف بعد قرار دارند. مدل MD-80 یكی از موفق ترین برنامه های تكنولوژیك در تاریخ ساخت هواپیماهای مسافربری است. در طول سال های 1979 تا 1999 كمپانی مك دانل داگلاس و بوئینگ تعداد 1191 فروند هواپیما از كلیه مدل های MD-80 تولید كرده اند كه بیش از 1180 فروند آنها هنوز در ناوگان بیش از 50 خطوط هوایی داخلی و خارجی مشغول به كار هستند.

MD-83 از نظر اجرایی و اقتصادی به قدری توانمندی دارد كه از نظر بسیاری از صاحبان فن و مدیریتهای خطوط هوایی بین المللی، مطمئن ترین و بهترین انتخاب ممكن است. بدین جهت خطوط هوایی ای كه قصد مدرنیزه كردن و بالا بردن ضریب امنیتی خود را دارند، هواپیمای MD-83 بیشتری در اختیار می گیرند. در حال حاضر روزانه بیش از 4800 پرواز، در بیش از 420 فرودگاه جهان با این هواپیما انجام می گیرد. آخرین مدل ساخته شده از سری MD-80 دسامبر 1999 تولید شده است. بعد از آن، به دنبال ادغام مك دانل داگلاس و بوئینگ هواپیماهای MD با نام بوئینگ به بازار آمدند.

به هر حال آنچه حائز اهمیت است مطابقت بوئینگ MD با تكنولوژی پیشرفته قرن 21 به منظور كاهش هزینه، آلودگی صوتی و آلودگی هوا می باشد.

ایمنی بسیار بالا

بطور كلی سری خانواده MD-80 و خصوصا ً MD-83 از نظر طراحی بدنه، بال و موتور نسبت به سری های قبلی شركت هواپیمایی مك دانل داگلاس ساختاری كاملا ً متفاوت و متمایز دارند. در حقیقت MD-83 كه پایه گذار نسل جدید جت های مسافربری است، همواره به خاطر ظرفیت امنیتی فوق العاده بالا و ضریب اطمینان بالا و دوام، در صنعت هواپیمایی از اعتبار جهانی و وجهه متمایز برخوردار است و در این زمینه ركورد دار است. اولین هواپیمای MD-83 در سال 1983 به وزن 41 تن و داراس مخزن سوخت بزرگتری نسبت به مدل های قبلی به پرواز درآمد. یكی دیگر از تكنولوژی های پیشرفته هوانوردی كه در MD-83 وجود دارد، نصب اولین سیستم راهنمای پرواز دیجیتال است. در مجموع باید گفت كه سری هواپیما های MD-80 و خصوصا ً MD-83 نقطه ی اتكا خط تولید كمپانی مك دانل داگلاس و بوئینگ (از سال 1997 به بعد) بوده و هست. هواپیمای MD-83 به تنهایی باعث شد تا در سال 1985 بار دیگر كمپانی مك دانل داگلاس كه در ركود شدید اقتصادی به سر می برد احیا شده و به سود دهی غیر منتظره ای برسد.

آمار سوانح و حوادث MD-83 در طول حیات 2 دهه ی گذشته ی خود بسیار پایین بوده و تنها 8 مورد سانحه ی هوایی داشته است. تحقیقات نشان می دهد، سوانح پیش آمده معلول عوامل انسانی و محیطی بوده اند و نه عدم كارائی این هواپیما و تكنولوژی آن. مثال های زیر گواه این مطلب اند:

• سانحه ی هوایی سال 1981 در امریكای جنوبی به علت مه غلیظ و عدم دید كافی خلبان
• سانحه ی هوایی سال 1988 در آرژانتین به علت عدم دید كافی
• سانحه ی هوایی سال 1993 در چین به علت طوفان و باران بسیار شدید
• سانحه ی هوایی سال 1993 بازهم در چین به علت مه غلیظ
• سانحه ی هوایی سال 2000 در آلاسكا به علت برخورد با زمین

دوست محیط زیست

زمان تولید اولین هواپیمای MD-83 مقارن بود با زمانیكه از طرف دولت امریكا استاندارد های دقیق و سختی به منظور كاهش آلودگی صوتی اعمال می شد. از این رو این هواپیما مطابق با آن شرایط و به عنوان اولین JetLiner به بازار آمد.

یكی از خصوصیات مدل های جدید MD-83 این است كه كابین آن به دو كلاس تقسیم می شود، به این معنی كه تركیبی از كلاس های مختلف در ردیف های صندلی موجود می باشد. یكی دیگر از امكانات پیشرفته ای كه در ساخت و طراحی بوئینگ MD-83 بكار رفته، سیستم مخزن سوخت كمكی است كه از طرف FAA نیز مورد تائید قرار گرفته است. این سیستم البته سیستم جدیدی نیست و از سال 1976 به این سو در انواعی از بوئینگ های 727، 737، 757، 767، MD-82 و MD-83 بكار گرفته شده است. وجود این مخازن كمكی سوخت برای پرواز های طولانی حائز اهمیت بسیار است. هواپیماهای MD-83 همچنین دارای ركوردهای جهانی طولانی ترین پرواز در مسافت 3385 مایل دریایی است كه در سال 1993 به ثبت رسیده. البته این ركورد به تازگی توسط یك جت بوئینگ مدل 737-700 كه در مسیر بدون توقف سیاتل – برلین مسافت 4511 مایل دریایی را پیمود، شكسته شد.

به هر حال آنچه بدیهی است تمامی تلاش شركت جهانی هواپیماسازی بوئینگ و طراحان ِ MD لحاظ كردن نكات زیر می باشد:

• قابلیت پرواز در ارتفاع بالاتر
• پرواز سریع تر و آرام تر از سایر مدل ها
• طراحی مدرن بدنه وموتور
• استفاده از تكنولوژی كاهش دهنده ی آلودگی صوتی و گازهای آلاینده ی هوا

مشخصات فنی MD-83 :

ارتفاع هواپیما: 9 متر
طول هواپیما: 45 متر
طول بال هواپیما: 32.9 متر
ارتفاع ِ پروازی: 10668 متر
حداكثر وزن: 72580 كیلوگرم
حداكثر تحمل وزن بار: 63280 كیلوگرم
حداكثر ظرفیت ترابری: 18721 كیلوگرم
حداكثر سرعت پرواز: 924 كیلومتر بر ساعت
سرعت عادی پرواز: 813 كیلومتر بر ساعت
خدمه ی پروازی: 2 نفر
تعداد صندلی: 172 عدد

امیر
چهارشنبه 29 دی 1389 12:34 ب.ظ
در مرد فلاپ مطلب بدهید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.