تبلیغات
وبلاگ پـرواز - یاک-50
جمعه 14 اسفند 1388

یاک-50

   نوشته شده توسط: فرهاد افضلی    نوع مطلب :مقالات ،

(Yak-50 (1975



یاك-50 (Yak-50) یك هواپیمای آكروباتیك مسابقه ای، تك سرنشینه، تك پیشرانه، تمام فلزی، یك باله و زیربال (بال پایین) می باشد كه دارای دو چرخ اصلی جمع شدنی و یك چرخ دم ثابت است. این هواپیما در سال 1975 در دفتر طراحی یاكولوف و بر اساس هواپیمای آموزشی نظامی یاك-18 (Yak-18) طراحی شد، و در همان سال دو پیش نمونه ی این هواپیما پرواز كردند. از آن سال تا سال 1989 به تعداد 312 فروند یاك-50 تولید شد. در كل، یاك-50 در دو نقش آكروباتیك و آموزشی پرواز كرد.



در تصویر بالا اولین پیش نمونه ی یاك-50 دیده می شود. تفاوت های این هواپیما با دومین پیش نمونه و همچنین یاك-50 های تولیدی ، ارابه ی فرود ثابت این هواپیما و سرشیشه ی (كاناپی) حبابی است. این پیش نمونه اكنون در انبار است اما پیش نمونه ی دوم از بین رفته است. در پیش نمونه ی دوم از ارابه ی فرود نیمه جمع شدنی كه در تنها Yak-18PS ساخته شده به كار رفته بود استفاده شد و سرشیشه ی (كاناپی) حبابی را نیز با سرشیشه ای كه در YAK L BMP و Yak-18PS به كار رفته بود تغییر دادند.




یاك-50 های استاندارد خط تولید از پیشران M14P ساخت شركت ودنیوف (Vedeneyev) استفاده می كنند. همچنین ممكن است در یاك-50 از پیشران های M14PF و M14R نیز استفاده شده باشد. این سه پیشران شركت وِدِنْیوف از سوپرشارژر بهره می برند و می توانند ملخ را با نیرویی بین 360 تا 450 اسب، به واسطه ی یك جعبه دنده ی كاهنده (reduction gearbox) بگردانند. ارابه ی فرود، ترمزها و راه انداز (استارتر) پیشران با هوای فشرده كار می كنند. بطری های هوای اصلی و اضطراری در پیكره ی پیشین هواپیما جای داده شده اند. این بطری های هوا به وسیله ی یك كُمپرسور دارای پیشران مستقل بازپُر می شوند. این پرنده از فلپ استفاده نمی كند. سطوح كنترلی پارچه پوش هستند تا وزن هواپیما كاهش یابد.



به لطف نرخ قدرت/وزن نسبتاً بالا، یاك-50 (Yak-50) به گونه ای استثنایی خوش دست (دارای ویژگی های هندلینگ خوب) است. یاك-50 پیكره ای سفت و چالاك دارد، جوری كه این هواپیما دو بار قهرمان آكروباتیك جهان شد. یاك-50 در مسابقات جهانی آكروباتیك به سال 1976، مقام های اول، دوم و پنجم مردان و همچنین مقام های اول تا پنجم زنان را كسب كرد.

در دوره ی اتحاد جناهیر شوروی از یاك-50 در باشگاه های هوانوردی دولتی برای آموزش استفاده می شد. اگرچه یاك-50 هیچگاه مستقیماً به عنوان هواپیمای نظامی روسیه معرفی نشد، اما خلبانان نظامی نیز در باشگاه های هوانوردی دولتی با این هواپیما آموزش می دیدند. یاك-50 در برخی كشور های دیگر نیز به عنوان هواپیمای آموزشی نظامی به كار رفت. كابران عمده ی این هواپیما، نیروهای نظامی شوروی و روسیه بودند.



یك فروند یاك-50 كه در سال 1983 تولید شده بود به عنوان هواپیما ی ذخیره در تیم ملی هوانوردی شوروی خدمت كرد. این پرنده پس از 50 ساعت پرواز در آن تیم به دلیل تحمل فشارهای بسیار بالای مانورهای نامحدود، اوراق شد. بخش های اصلی یاك-50 در موارد بسیار زیادی در هم شكست و قربانیان زیادی گرفت، قهرمان آكروباتیك جهان، ویكتور لتسكو، به همراه بسیاری دیگر از جمله ی قربانیان این هواپیما است. یاك-50 هایی كه در خدمت نیروهای نظامی شوروی بودند با Yak-55 و Su-26 جایگزین شدند. امروز، شمار كمی از یاك-50 ها توانایی پرواز دارند و متعلق به مالكان خصوصی در استرالیا، اروپا و آمریكا هستند.



------------------------------------------------------------------------------------------------
ویژگی ها:

خدمه: یك خلبان.
درازا: 7.8 متر.
فاصله ی میان نوك دو بال: 9.5 متر.
بلندا: 3.2 متر.
مساحت بال: 15 متر مربع.
وزن تهی: 750 كیلوگرم.
بیشینه ی وزن برخاست: 910 كیلوگرم.
پیشرانش: یك پیشران پیستونی رادیال 9 سیلندر ساخت شركت ودنْیوف (Vedeneyev) از میان سه مدل M-14P (استاندارد)، M-14PF و M-14R به ترتیب با قدرت 360 یا 400 یا 450 اسب. این سه پیشران با هوا خنك می شوند.
حد نهایی سرعت: 450 كیلومتر بر ساعت.
سرعت بیشینه: 450 كیلومتر بر ساعت.
سرعت كروز: 270 كیلومتر بر ساعت.
سرعت واماندگی: 100 كیلومتر بر ساعت.
سرعت برخاست (تیك آف): 130 كیلومتر بر ساعت.
سرعت فرود: 110 كیلومتر بر ساعت.
نرخ بالاروی: 11.3 متر بر ثانیه.
سقف پرواز: 4000 متر (13123 پا).
برد: 500 كیلومتر.
نسبت وزن به مساحت بال: 60.7 كیلوگرم بر مترمربع.




در پایان بایسته است تا یادآوری شود كه یك هواپیمای دیگر نیز با نام یاك-50 (Yak-50) وجود دارد. این هواپیما یك رهگیر فراصوت بود كه در دفتر طرح های آزمایشی یاكولوف طراحی شد و نخستین بار در جولای 1949 پرواز كرد. دو پیش نمونه از آن ساخته شد. پیش نمونه ی دوم این هواپیما "Yak-50 II" بود كه آن را یاك-35 (Yak-35) می خواندند. این دو پیش نمونه پس از انجام آزمون های پروازی نتوانستند به نیروی هوایی شوروی راه یابند و طرح یاك-50 لغو شد. به جای این هواپیما از میگ-17 های ارتقاء یافته در نیروی هوایی شوروی استفاده شد.
معمولاً برای تمایز دو هواپیمای همنام یاك-50 از سال نخستین پرواز آن ها استفاده می كنند:

Yak-50 (1949 (رهگیر فراصوت)



Yak-50 (1975 (هواپیمای آموزشی و آكروباتیك)



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.